Radyo Gökbilim
Bulunduğu Bölge Evrende bulunan tüm sıcak cisimler etrafına belirli bir dalga boyunda enerji yayarlar ve bu dalgalar , bu enerji yüklü dalgalar araçlar tarafından algılanırlar. En küçük dalga boyundan en büyük dalga boyuna kadar enerji yayımlayan cisimler etrafındaki cisimleri etkilerler.Dünya yüzeyinde bulunan Radyo Teleskoplar, kurulurken etrafında belirli dalga boyunda enerji yayabilecek tüm cisimlere bakılır ve etkilenmeyecek şekilde kurulur.Uzayda bulunan uydular yer yüzüne yayın yaptıkları için bu dalgalardan da etkilendikleri için uyduların yayın yapmadıkları yerlere inşia edilirler.Teleskobun inşia edildiği yerde havanın sıcaklığıda önemli bir faktördür, ilk önce parabolik antenin yapıldığı maddeyi etkiler, yani antende oluşan genleşme veya büzüşme odak noktasını değiştirerek uzaydan gelen sinyalleri odağın değişik noktalarına düşürerek analiz cihazında değişik veri alınmasına neden olacaktır, diğer yandan teleskoba bağlı analiz cihahlarında bulunan elektronik devrelerde entegrelerin ve diğer parçaların sıcaklığa bağlı olarak çalışması elektronik parçalarda sıcaklık önemli bir faktör olduğunu gösterir.
Amatörlerce yapılan teleskoplar , genelde uzun dalga boyunda çalışan tiplerdir. Uzun dalga boyunda olan teleskoplar basit ve yüksek maliyete neden olmayan tiplerdir. Diğer teleskoplar ise yüksek maliyette ve yapımı zor olan tiplerdir ve bu tür teleskoplar dünya yüzeyine kurulurken özel bölgelere inşa edilirler.
Atmosfer Şartları Atmosfer, gökyüzü gözlemlerinde önemli etkenlerden birisidir.Atmosferde bulunan gazlar gökcisminden gelen ışığı soğurduğu için bizim gözlemlerimizde, ışığın belirli dalga boylarını rahatlıkla gözlemliyebiliriz. Diğer dalga boylarını ise atmosfer dışından yani uzayda gözlemleyebiliriz, bu gözlemlerden birisi morötesi astronomisidir.  Elektromanyetik tayfın yaklaşık olarak 900-3500 A aralığında kalan bölgede gerçekleştirilen araştırmalara morötesi astronomisi denilmektedir. Geçtiğimiz yüzyılın ilk yarısının sonuna dek sadece atmosferin geçişine izin verdiği ve fotoğraf plaklarının duyarlı olduğu 3200 Å dalgaboyuna kadar olan bölge incelenebiliniyordu. İlk kez 1946 yılının Ekim ayında ABD Naval Araştırma Laboratuarında çalışan bilim adamları bir V-2 sondaj roketini 80 km yüksekliğe fırlatarak 2200 Å 'a kadar Güneş tayfını elde etmeyi başardılar. Günümüz astrofızik bilgisi, tüm elektromanyetik tayftan elde edilen bilgilerin bir araya getirilmesinden kaynaklanmıştır. Yeryüzündeki optik ve radyo teleskoplar yakın morötesi, görsel, yakın kırmızıötesi ve tüm radyo bölgesinde ölçümler yapmamızı sağlar. Uzaydan yapılan kırmızıötesi, morötesi, X-ışın ve g -ışın gözlemleri ise bize yerden göremediğimiz tayf bölgelerinde veri sağ1amaktadır. Her tayf bölgesinde elde edilen veriler evrende oluşan kendine özgü fiziksel süreçleri daha iyi anlamımıza yardım eder. Günümüzde de bu tür çalışmalar ilerlemekte ve evrene ait bir çok bilgi edinmemizi sağlamaktadır.

Önceki Sayfa


Spaceturk Ana Sayfasi